Ondertussen heeft Roxeanne Hazes er al lang geen geheim meer van gemaakt dat ze therapeutische hulp heeft gezocht in haar leven. In Party heeft ze het over die hulp.
“Achteraf had ik dat veel eerder moeten doen, want al die gevoelens blijven sluimeren. Er ware dagen dat ik mijn bed niet uitkwam en niet goed voor mijn kind kon zorgen. Ik at slecht, ik sliep slecht. Op een bepaald moment heb je gewoon nergens nog zin in”, zegt ze.
Rox had heel wat diepgewortelde trauma’s en die moesten aangepakt worden. En dus was therapie een logische keuze.
“Ik wilde dat niet meer. Ik wilde mijn jeugdtrauma’s niet doorgeven aan Fender. Dertig worden was voor mij de trigger. Ik keek naar mijn leven en dacht: wat ben ik nou eigenlijk aan het doen?”
Dankzij haar therapie leerde Rox om achter de woede te kijken en maakte ze ruimte voor mededogen. Het was haar woede en boosheid naar haar vader toe die zorgde voor het zelfdestructieve gedrag van de zangeres.
“Het gaat nu goed met mij. Eten was een zwakke plek. Wat dat betreft ben ik ent een junk. Wat cocaïne is voor de een, is eten voor mij. Ik eet nu koolhydraatarm en dat werk goed.”
